From Russia with Love

From Russia with Love

Heu allemaal,

Zo! De eerste volledige week in de USA zit erop, tijd om weer een berichtje voor alle achterblijvers in 0031 te schrijven. Het is begrijpelijk dat deze week er eentje was vol met “eerste keer-dingen”. Hiermee verwijs ik niet naar de beschreven eerste keren uit mijn vorige verslag maar naar de simpele en toch lastige eerste keren die je tegenkomt in je dagelijks leven.

Om te beginnen de eerste keer poetsen. Bij mijn aankomst in Yatesstreet was het appartement één grote bende. Twee ruimtes lagen vol met troep en oude zooi waar je niet eens in kon staan. Verder was alles rijkelijk bedek met een stoflaag van minimaal 1,5 jaar. Ons eerste weekend hebben Etienne en ik ons dan ook bezig gehouden met het opruimen en daarna poetsen van het hele appartement. Een hele ervaring, want dat is toch net iets anders dan je kamer van nog geen 6 vierkante meter op te ruimen. Uiteindelijk na vele uren zwoegen (Etienne heeft twee uur lang het bad met en staalborstel geschrobd) hebben we nu een schoon en opgeruimd appartement, foto’s hieronder.

Ook was er natuurlijk het eerste toilet bezoek op de Universiteit. Nou zie ik vele van jullie al een schaapachtig gezicht trekken van: Waar heeft hij het nou weer over? Laat ik mezelf nader verklaren. In ons polderlandje zijn er twee soorten toiletten namelijk; het Plateau of de Geul. Persoonlijk gaat mijn voorkeur uit naar het Plateau, want afgezien van het feit dat het niet plonst kan je ook nog eens op je gemak bekijken of darmstelsel nog goed functioneert. Hier in Amerika hebben ze, zoals ik het noem, het vijver-toilet. Dit systeem heeft veel weg van het geul-toilet met als verschil dat het niveau tot 5 centimeter onder de rand van het toilet reikt. Dit met als gevolg dat bij het doortrekken alles nog gezellig een paar keer voorbij komt gedreven. De eerste keer was dus erg indrukwekkend en zeker een vermelding waard.

Tot slot was er ook de eerste keer kleren was. Hier kan ik heel kort over zijn, want dit is voor zo’n moderne vent als ik, die zowel fatsoenlijk auto kan rijden als huishoudelijke taken uitvoeren, geen enkel probleem. Wel moet ik binnenkort even met mijn mamsje bellen, want mijn onderbroeken zitten erg strak en mijn t-shirts zijn licht groen in plaats van wit, heel raar!!

Afgezien van het cultuursnuiven moet er natuurlijk ook gewerkt worden, want je diploma krijg je niet zomaar. Zoals verteld had ik vorige week vrijdag een afspraak met professor James Castracane, een erg sympathieke en relaxe kerel. Hij is zeg maar de eindbaas van mijn onderzoeksgroep. Ik heb een onderzoek toegewezen gekregen wat iets heeft te maken met Wafer Bonding. In dit project is Natalya Trokanova, een Russische professorin, mijn directe leidinggevende. Ze doet me erg denken aan Natalya uit Goldeneye (voor alle holbewoners onder jullie, dat is de beste James Bond film ooit!) alleen dan 30 jaar ouder. Op dit moment voel ik me nog niet zo op mijn gemak bij haar, heb het idee dat ze niet veel vertrouwen in me heeft. Gisteren heb ik haar daarom een fles wodka gegeven om een ontspannen sfeer te creëren. Binnen een half uur stond ze op haar bureau de Pljaska te dansen, dat is jumpstyle alleen dan op z’n Russisch.

Wederom verzaak ik deze keer met het toevoegen van een afsluitend foto en muziekframent ter illustratie van mijn gevoel.  Het is hier nu halverwege de zaterdagmiddag en ik ga dadelijk tennissen met een paar studenten van de the American Association of Nude Recreation. Beetje rare naam voor een tennisclub, zal wel iets Amerikaans zijn ofzo…

Dikke kus,

W. Knaldi

Related Posts

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Recent Posts

Lekker Knallen

Ik vind het geweldig om oudjaarsavond vuurwerk af te steken. Het heeft iets sociaals voor mij. In de winkel betaal ik namelijk een flink bedrag om vervolgens met een simpel lontje het ...

Read More

Because I got high

Hoe hoog je gaat kent vele vormen. Je kan in de wolken zijn vanuit liefde die je voelt in je hart. Hoofd in de wolken. Roze wolken. En zo zelfs hemelsgeluk ervaren. ...

Read More

Ho…ho…ho…

Over tien dagen is het Kerstmis. Voor mij zijn dit feestdagen waarin samen zijn, warmte, en groothartigheid de boventoon voeren. Dat wordt mij niet makkelijk gemaakt dit jaar. Samenzijn mag, maar wel ...

Read More
Sponsor