Hakuna Matata – in quarantaine

Hakuna Matata – in quarantaine

In 2009 heb ik met Ted de voorstelling Lion King bezocht op Broadway. Een weekend dat ik nooit zal vergeten. Naast de indruk die NYC op mij heeft gemaakt, heeft de show ook een enorme impact gehad. We zaten op de achterste rij, aan de rand van de zaal. Maakte niet uit want de zaal werd gevuld met klanken en kleuren. Wat een ervaring! Vanaf deze week zit ik 12 weken thuis in quarantaine. Nu begint het door te dringen tot mij voor dit met me doet.

De eerste weken waren dynamisch en spannend. Hoe gezond of ziek zijn de mensen om me heen? Hoe kunnen we op afstand werken? Kan ik nog veilig naar buiten zonder besmet te raken? Wat betekent dit voor de business en economie? En voordat ik het wist konden we allemaal thuiswerken en op afstand eten bestellen. De digitale tools bieden een bruikbaar alternatief om te voorzien in onze analoge functionele behoeften. De weken daarna waren een optimalisatie om te kunnen doen wat we altijd deden, maar dan anders. En nu vind ik het kut.

Het praten over koetjes en kalfjes heb ik nooit als één van mijn sterkste punten gezien. Dus het thuiszitten en een Microsoft Teams of Skype meeting in iemand ze agenda schieten om dan functioneel het e.e.a. te bespreken, agenda afwerken, acties uit te zetten, en weer verder te gaan in het proces zou bevredigend kunnen zijn. Het tegendeel is waar. Effectiviteit is voor mij een onbevredigende illusie geworden. Want super effectief heb ik me weten in te richten door het digitaal en vanuit thuis te werken, maar gelukkiger ben ik er niet van geworden.

Een enorm gemis vind ik het om een ander in het echt te zien. Technisch is de audio en beeldkwaliteit van de software programma’s enorm verbeterd over de afgelopen jaren. Toch is dit nog verre van het echt. De observatie van iemand zijn ademhaling, lichaamshouding, en plek in de ruimte vallen weg wanneer je via het beeldscherm elkaar ontmoet. Als scheikundige durf ik wel te stellen dat de “chemistry” mist.

Nu ik hier in quarantaine ben eist het gebrek aan deze chemie op vele fronten zijn tol. Waardevol om in te zien dat digitale efficiëntie mij als mens niet bevredigd. Geleerd dat ook ik graag een ruimte gevuld zie met klanken en kleuren van de ander en mijzelf. Nu de regels versoepelen kijk er ik naar uit om weer in het echt iedereen te ontmoeten. Samen weer kleur geven en Hakuna Matata gaan.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Recent Posts

Lekker Knallen

Ik vind het geweldig om oudjaarsavond vuurwerk af te steken. Het heeft iets sociaals voor mij. In de winkel betaal ik namelijk een flink bedrag om vervolgens met een simpel lontje het ...

Read More

Because I got high

Hoe hoog je gaat kent vele vormen. Je kan in de wolken zijn vanuit liefde die je voelt in je hart. Hoofd in de wolken. Roze wolken. En zo zelfs hemelsgeluk ervaren. ...

Read More

Ho…ho…ho…

Over tien dagen is het Kerstmis. Voor mij zijn dit feestdagen waarin samen zijn, warmte, en groothartigheid de boventoon voeren. Dat wordt mij niet makkelijk gemaakt dit jaar. Samenzijn mag, maar wel ...

Read More
Sponsor